و نيز گفته‌اند : ( إنّ أحدا لا يقول ذلك إلّا زيد ) و كلمهء أحدا در جملهء موجب آمده است زيرا جمله در معنى نفى است . و در آيهء 35 هر كس ( بلاغا ) به نصب خوانده است بنا بر تقدير فعلى است مضمر اى ( بلّغوا بلاغا ) همانگونه كه رفع نيز بنا بر تقدير مبتداى مضمرى است اى ( هو بلاغ ) يا ( هذا بلاغ ) . و ابو مجلز ( بلّغ ) بصيغهء امر قرائت كرده است « 1 » . معنى آيات : آن گاه خداوند تمامى خبر جن را نقل كرده مىفرمايد : « يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ » منظورشان حضرت محمّد ( ص ) كه آنان را به يكتا پرستى و دور انداختن خدايان دروغين دعوت فرموده است . « وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ » يعنى : به خدا ايمان آوريد كه اگر به خدا و رسول ايمان آوريد گناهان شما را خواهد بخشيد . « وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ » يعنى : شما را از عذابى دردناك رها مىسازد .

--> ( - وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ بِأَكْوابٍ وَ . . . حور عين ( و آيهء مذكور ( يطاف ) در سورهء صافّات آيهء 37 است كه ( و حور عين ) بر آن عطف نشده است ، روشن است كه اين اشتباه در اثر اعتماد به حافظه بوده است ، بنا بر اين هنگامى كه ( و حور عين ) معطوف بر يطاف نشد بلكه معطوف بر يطوف عليهم بود از حمل بر معنى خارج و نمىتواند شاهد بحث ما باشد ، زيرا ( وَ حُورٌ عِينٌ ) عطف بر لفظ يطوف عليهم خواهد شد و معنى هم درست است ، زيرا در فرض توهّم مؤلّف محترم عطف ( حور عين ) بر يطاف عليهم بصيغهء مجهول بدين معنى بود كه حور عين را براى آنان مىگردانند ، و چون اين معنى صحيح نبوده است و حور عين را عطف بر معنى گرفته مىفرمايند يطاف عليهم يعنى : لهم فيها كذا - مترجم ) ( 1 ) - و در يك نسخه ابو مجاز است .